Ένας υπέροχος προορισμός με λατρεμένη θέα για διακοπές. Γι’ αυτούς όμως που τους αρέσει το περπάτημα, η φωτογραφία και ο καφές στο χέρι, είναι μια πραγματική ευλογία. Ένας μαγικός λαβύρινθος που έχει για δάπεδο και τοίχους τις ιστορικές πέτρες και για ταβάνι τον καταγάλανο ουρανό. Κάθε λιθόστρωτο σοκάκι είναι και από ένα φωτογραφικό στούντιο. Αστείρευτη θεματολογία για κάθε είδος φωτογράφισης.

Οι φωτογράφοι τοπίου έχουν μπροστά στα μάτια τους εξωπραγματικά ηλιοβασιλέματα και ανατολές. Δραματικά και άγρια σύννεφα να υψώνονται πάνω από τα πέτρινα τείχη. Υπέροχα παλιά σπιτάκια, να ισορροπούν ανάμεσα στο μπλε του ουρανού και το γαλάζιο της θάλασσας. Παντού μοναδικές γωνίτσες με πανέμορφες λεπτομέρειες. Το πέτρινο μονοπάτι για την κορυφή του βουνού και τα πράγματα που ανακαλύπτεις εκεί πάνω, σε κάνουν να μετανιώνεις που δεν το είχες βρει νωρίτερα.

Οι street photographers έχουν το ιδανικό περιβάλλον για να ξαναγαπήσουν το χόμπι τους. Τα παραδοσιακά ταβερνάκια, καφετέριες, γλυκοπωλεία, φιλοξενούν χιλιάδες κόσμο που σε αφήνουν ανενόχλητο να κάνεις τη «δουλειά» σου ενώ αυτοί κοιτάζονται στα μάτια ή περπατάνε χεράκι-χεράκι. Κάθε φορά που έβλεπα ένα φωτογράφο να περιμένει σε κάποιο βραδινό σοκάκι, έπιανα τη γυναίκα μου από το χέρι και περπατάγαμε αργά και σταθερά. Δεν θέλει να είσαι πάνω στον άλλον για να διαγράφονται καλύτερα οι ανθρώπινες φιγούρες. Στάση κάτω από λάμπα κάνοντας αυτά που λέμε και εμείς σε μια ρομαντική φωτογράφιση γάμου. Σε κάποιες περιπτώσεις μας πλησίαζε ο άγνωστος φωτογράφος και ζήταγε το mail μας για να μας στείλει τις φωτογραφίες που μας τράβηξε. Δίνεις καλή ενέργεια παίρνεις καλή ενέργεια.

Για τους φωτογράφους που ειδικεύονται στα πορτραίτα, και τους αρέσει λίγο παραπάνω η συνεργασία και η παρέα, είναι θα έλεγα υποχρεωτικό να κάνουν έστω και μία φωτογράφηση σε αυτό το απίθανο τοπίο. Όπως είπα και πιο πριν, κάθε λιθόστρωτο σοκάκι είναι και από ένα φωτογραφικό στούντιο. Είτε για επαγγελματική, είτε για ερασιτεχνική φωτογράφιση, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτός ο τόπος θα αναβαθμίσει τη «δουλειά» σου.

Τελευταία φορά που επισκέφτηκα το κάστρο της Μονεμβασιάς ήταν το περασμένο Καλοκαίρι. Βρέθηκα να γυρίζω κάτω στα σοκάκια και πάνω στο βουνό από την ανατολή μέχρι το ηλιοβασίλεμα. Έχοντας για παρέα τη φωτογραφική μου μηχανή και ένα τεράστιο θερμό με την ανάλογη ποσότητα παγωμένου καφέ, απλά δεν κατάλαβα πως πέρασε τόσο γρήγορα μια ολόκληρη μέρα. Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα τραβούσα μόνο μία φωτογραφία από κάθε καδράρισμα, αλλά και πάλι τράβηξα χιλιάδες. Προφανώς τα επόμενα καλοκαίρια, δεν θα συμπληρώσω τα κενά που άφησα και θα χρειαστεί να ξαναπάω και να ξαναπάω.

Σας εύχομαι να το απολαύσετε και εσείς σύντομα…

Κείμενο: Τάκης Μαρκόπουλος

2 σκέψεις σχετικά με το “Κάστρο Μονεμβασιάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.